Irmak Zileli (1978, İstanbul), bugüne dek roman, gençlik romanı, araştırma–inceleme, derleme, hatıra ve söyleşi türlerinde 10'dan fazla kitap yazmış romancı-yazar ve antropologtur. Kısa biyografi ve yaşam özetine bakıldığında sosyal antropoloji eğitimi gördüğü, muhabirlik, editörlük ve yayın yönetmenliği gibi işler yaptığı görülür. Eserleri Türkiye’de Everest Yayınları, Günışığı Kitaplığı, Remzi Kitabevi ve On8 Kitap gibi yayınevlerince yayımlanmıştır. Irmak Zileli, Eşik ile 2012 Yunus Nadi Roman Ödülü’nü, Son Bakış ile 2020 Duygu Asena Roman Ödülü’nü kazanmıştır. Yeni kitaplar yazmaya devam etmektedir.
Osman Balcıgil, 1955’te İstanbul’da doğan; ekonomi eğitimi almasına karşın gazetecilikten televizyonculuğa, uzun süredir ise tümüyle edebiyata uzanan kariyerinde 34 kitap (18 romanın yanı sıra araştırma-inceleme, deneme, hikâye, novella ve çocuk kitapları) kaleme almış; eserleri Belge, Destek ve Karakarga gibi yayınevlerince basılan gazeteci, araştırmacı ve yazardır.
Ethem Yekta Kopan, 1968 yılında Eskişehir’de dünyaya gelmiş, hikâye, roman, tiyatro ve çocuk kitabı gibi türlerde eserleri bulunan yazar, seslendirme sanatçısı, sunucu ve kültür-sanat insanıdır. Çok yönlü bir kariyere sahip olan Yekta Kopan'ın kapsamlı biyografi ve yaşam özeti, onun edebiyat, medya ve kültür alanlarındaki üretkenliğini kanıtlar niteliktedir. Hacettepe Üniversitesi İşletme Bölümünden 1989 yılında mezun olan Kopan, küçük yaşta TRT Ankara Radyosu’nda başladığı seslendirme çalışmalarıyla tanınmıştır. İlk yazı denemesi Yarın dergisinde yayımlanan şiirdir ve zamanla öykü, roman, çocuk kitabı ve tiyatro metni gibi farklı türlerde eserler üretmiştir.
Osmanlı - Rus Savaşı, özellikle 1877-1878 yılları arasında yaşanan "93 Harbi" ile tarih sahnesinde derin izler bırakmıştır. Bu savaş, Osmanlı Devleti ile Rusya İmparatorluğu arasında uzun süredir süregelen rekabetin ve jeopolitik mücadelelerin bir yansımasıydı. Tuna ve Kafkasya cephelerinde şiddetli çatışmalar yaşanmış, Gazi Osman Paşa’nın Plevne savunması gibi olaylar tarihe geçmiştir. Savaş sonunda imzalanan Ayastefanos ve Berlin Antlaşmaları, Osmanlı’nın hem toprak hem de nüfuz kaybetmesine neden olmuştur.
Mısır Sorunu, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti ile Kavalalı Mehmet Ali Paşa arasında yaşanan siyasi ve askerî bir krizdir. Mehmet Ali Paşa isyanı, Osmanlı’ya verdiği destek karşılığında vaat edilen valiliklerin kendisine verilmemesi üzerine başlamış; oğlu İbrahim Paşa komutasındaki Mısır ordusu Suriye’den Anadolu içlerine kadar ilerlemiştir. Bu gelişmeler, Mısır meselesini sadece bir iç isyan olmaktan çıkararak İngiltere, Fransa ve Rusya gibi büyük güçlerin müdahil olduğu uluslararası bir meseleye dönüştürmüştür.
Berlin Antlaşması, 13 Temmuz 1878 tarihinde Osmanlı Devleti ile İngiltere, Fransa, Rusya, Almanya, Avusturya ve İtalya arasında imzalanan, Balkan coğrafyasının siyasal haritasını köklü biçimde değiştiren tarihi bir antlaşmadır. Bu antlaşma, Ayastefanos Antlaşması’na yönelik Avrupa devletlerinin itirazları sonucunda Berlin’de toplanan kongre ile şekillendirilmiştir. Berlin Antlaşması, özellikle Bulgaristan’ın parçalanması, Sırbistan, Karadağ ve Romanya’nın bağımsızlıklarının tanınması ve Bosna-Hersek’in Avusturya’ya bırakılması gibi kritik düzenlemeler içermektedir. Antlaşmanın 64 maddesiyle birlikte, Osmanlı topraklarında geniş kapsamlı siyasi ve idari değişiklikler öngörülmüştür.
Paris Antlaşması, 30 Mart 1856’da Osmanlı İmparatorluğu, Birleşik Krallık, Fransa ve Rusya arasında imzalanarak Kırım Savaşı’na son vermiştir. Bu antlaşmayla Osmanlı Devleti, Avrupa devletler sistemine resmen dâhil edilerek toprak bütünlüğü Avrupa devletlerinin ortak garantisi altına alınmıştır. Ayrıca Karadeniz tarafsızlaştırılmış, savaş sırasında işgal edilen toprakların karşılıklı iadesi kararlaştırılmıştır.
Millî Eğitim Bakanlığı Akademi Giriş Sınavı (MEB-AGS), öğretmen adaylarının Millî Eğitim Akademisi sürecine girişindeki mesleki yeterliliklerini ölçmek amacıyla uygulanan yeni nesil bir sınavdır. 2024’te yürürlüğe giren Öğretmenlik Mesleği Kanunu ile birlikte öğretmen adaylarının değerlendirilme sürecinde yeni bir dönem başlamış; öğretmenlik mesleğine geçişte KPSS yerine MEB-AGS esas alınmıştır.
Londra Protokolü, 31 Mart 1877’de İngiltere, Fransa, Almanya, Avusturya, İtalya ve Rusya tarafından imzalanan, Osmanlı Devleti’ne sunulmuş bir diplomatik belgedir. İstanbul (Tersane) Konferansı’nın başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından hazırlanan bu protokolde, özellikle Bosna-Hersek ve Bulgaristan’da reform yapılması, Karadağ ile barış sağlanması ve Osmanlı ordusunun azaltılması talep edilmiştir. Osmanlı Devleti, bu talepleri onurunu sarsacak nitelikte bulmuş ve 12 Nisan 1877’de protokolü resmen reddetmiştir.
Hünkâr İskelesi Antlaşması, Osmanlı İmparatorluğu ile Rusya arasında 8 Temmuz 1833’te imzalanmış, savunma ve ittifak esaslarına dayanan ve bir gizli madde içeren diplomatik bir anlaşmadır. Bu antlaşma, Osmanlı’nın iç karışıklıklarla sarsıldığı, Mehmed Ali Paşa İsyanı gibi ciddi tehditlerle karşı karşıya kaldığı bir dönemde Rusya’dan yardım istemesi sonucunda şekillenmiştir. Antlaşmanın gizli maddesiyle Osmanlı, savaş durumunda Çanakkale Boğazı’nı diğer devletlere kapatmayı taahhüt etmiş, böylece Rusya’ya stratejik bir avantaj tanımıştır. Bu durum, Osmanlı’nın egemenlik yetkilerinin tartışmaya açılmasına yol açmış, Avrupa’da özellikle İngiltere ve Fransa’nın sert tepkisini çekmiştir.
