“ Bu kitapta yer alan şahıslar ve mekanların gerçekle alakaları tamdır. Kahramanları hep yanlış ata oynayanlardır. “
•
Böyle başlıyor arka kapak yazısına Didem Madak. Genç diyebileceğimiz (41) bir yaşta hayata gözlerini yumuyor. Ama bizlere bıraktığı şiirlerde gülen gözlerinin güzelliğini okuyabiliyoruz.
•
Şiirlerinden sonra hayatını araştırmaya koyulacağım. Belli ki her satırında hayatından izler var. O kokuyu soluyabiliyorsunuz.
•
Her satırında ayrı bir nefes bulacaksınız. Bundan emin olabilirsiniz.
•
Melih Cevdet için de aynı yorumu yapmıştım. Bazı şairlerde olan ‘vurucu’ diyebileceğimiz kalıp dizeleri bulamayacaksınız; ama yazdıklarına genel itibariyle baktığınızda ne de özel şeyler ortaya çıktığını göreceksiniz.
•
Okuyunuz.
1972 Nobel Edebiyat Ödülünün de sahibi Heinrich Böll eseri.
•
Yayımlanma tarihi 1955.
Eser, 2. Dünya Savaşı sırasında eğitimine devam etme çabaları gösteren kahramanımızın Dünya Savaşı sonrasında bir tamirci olması ile beraberinde yaşadığı olayları, tanışıklıkları ve nahif de bir aşkı ele alıyor.
•
Birçok kişi gibi Böll için başlama kitabım oldu. Ona, en çok satılan ve okunduğunu düşündüğüm bu eseri ile başlamak istedim. Doğru bir tercih olduğunu düşünüyorum.
•
Aslında sizler kahramanın ‘24 saatte’ anlattıklarını geriye dönüşlerle sayfalar dolusu okuyorsunuz. Özellikle belirtildiği üzere uzun cümleler ve betimlemelere şahit olacaksınız her sayfada.
•
Genel itibariyle “ 2. Dünya Savaşı “ etkilerini yansıtan eserlerin kaliteli olduğu hissine sahibim.
İlk Yılların Ekmeği de buna dahil kesinlikle.
1889 tarihli Tolstoy eseri. Eser ismini Beethoven’ın aynı adlı Sonatından almaktadır.
Ve zaten böyle bir eser yazımının altında yatan etkenlere baktığımızda Tolstoy’un arkadaş grubuyla Yasnaya Polyana’da buluşup dinlediği Beethoven imzalı Kreutzer Sonatını görürüz.
•
Bir tren yolculuğuyla sizleri karşılayan eser son nokta koyulana dek bu tren yolculuğuyla devam etmektedir. Kahramanımız Pozdnişev’in ağzından ‘kadınlar, evlilik, çocuk, erdem ve ahlak’ gibi konular üzerine keskin düşünceler dinleriz.
•
Eşini öldürdüğü bilinen Pozdnişev’in onu bu olaya iten sebepler silsilesini anlatmasıyla hareketlenir roman.
•
Kitabın son sayfalarında yine Tolstoy’un kaleme almış olduğu bir Sonsöz var ki burası eserin yayımlanış amacını ortaya koyuyor.
•
Aslında Pozdnişev’e bunları söyletenin kendisi olduğunu ve bu fikirleri nasıl da net bir şekilde savunduğunu görüyorsunuz bu sonsözde.
•
Dile getirdikleri kabul edilsin veya edilmesin esere bir roman gözüyle baktığımızda yine muazzam bir Tolstoy ustalığı karşılıyor olacak bizleri.
•
Son sayfasına ulaşamadan bir köşeye atabileceğinizi düşünmüyorum.
Zor. Çok zor bir kitap.
•
İncelemeye bu şekilde başlamak istemezdim; ama Hermann Hesse’yi tanımak için ele alınacak ilk kitap asla ve asla değildir, Bozkırkurdu.
•
Arka kapak yazısında Thomas Mann’a ait bir ifade yer almakta:
“ Bozkırkurdu’nun deneysel cesaret anlamında Ulysses’ten aşağı kalmayan bir yapıt olduğunu söylemeye gerek var mı? Bozkırkurdu, okumanın ne demek olduğunu uzun zamandır ilk kez hatırlattı bana. “
•
Tam anlamıyla bu hissi bırakacak sizlerde Bozkırkurdu.
•
1927 tarihli Hesse eseri. Öncelikle kendisine yabancı kahramanımız Harry Haller. Onun üzerinden ‘parçalanmış, bölünmüş kişilik’ nedir bunları okuyoruz. Aynı zamanda öğreniyoruz da.
•
Kendisi de bir dönem psikolojik tedavi gören Hesse’den “yaşamı kaçıranlara, ona geç kalanlara, tutunamayanlara, herkese veya her şeye yabancı olanlara“ dair bir başyapıt.
•
Aslında çok şey yazmak istiyorum; ama aynı zamanda yazamıyorum da.
Farklı; ama okuyucuyu kitabın derinliklerine çekecek bir kurguyla başlayıp devam ediyor eser.
•
Yorulacaksınız çok fazla yorulacaksınız. Bir kez okumak asla ve asla yetmeyecek. Özellikle ilk okumadan sonraki okumalarınızda altını çizmekten de yorulacaksınız.
•
Son olarak tekrardan belirtmek istiyorum. Hesse için başlangıç eseriniz olmasın. Edebiyat birikiminizi yeterli görüyorsanız tabiki o zaman buyurun.
Tabucchi İtalyan roman, öykü, deneme yazarı. Onunla tanışma kitabım.
•
Kitap ismi ve içeriğiyle dikkatleri çekiyor haklı olarak.
•
Ovidius’tan Rabelais’e, Stevenson’dan Rimbaud’a, Çehov’dan Pessoa’ya, Mayakovski’den Freud’a birçok şair, yazar, ressam ve besteciyi birkaç sayfada ele alıyor.
•
Bu yazdıklarında o yazarların Düş dünyalarına girerek ‘acaba nasıl düşler görmüş olurlardı’ sorusuna cevap arıyor.
•
Özel bir eser olduğunu düşünmüyorum. Farklı bir anlatı sadece.
Stieg Larsson'ın yazdığı serinin SON kitabı. fazla sayfa sayısına rağmen birkaç günde okuyup bitirdiğim sürükleyici, harika bir kitap. tüm olayların çözüldüğü nefes kesen bir finale sahip. keşke yaşasa ve bu seriyi çok fazla devam ettirebilseydi.
