Türk Sinemasında Göçün ve Göçmenliğin İzleri

TÜRK SİNEMASINDA GÖÇÜN VE GÖÇMENLİĞİN İZLERİ 
Türkiye sosyolojisini okumanın en iyi araçlarından biri olan Türk Sineması, her şeyden önce kentlere göç eden, orada tutunmaya çalışan insanların hikâyelerini dert edinen bir sinema olmuştur. 
Elinde bavullarla Haydarpaşa’ya inenler, İstanbul’u yenmeye gelen, bir bağlama ve bir tahta valizle ilk geceyi Unkapanı’nda soğukta geçiren genç delikanlılar, gecekondu semtlerinde yaşayan, büyük şehirle karışmayı bozulmak sayan muhafazakâr aileler, Almanya’ya göç eden ve orada tutunmaya çalışan, müziğiyle ve yemeğiyle yarı Alman yarı Türk, “Alamancı” diye isimlendirilen gurbetçiler, Türk sinemasının kahramanlarıdır. Bunları çekip çıkardığınızda sinemamızdan çok az şey kalır. 
Elinizdeki kitap, 1960’lardan 2020’lere dek uzanan bir tarihsel süreci Türk Sineması ve göç(men)ler bağlamında, göç literatürü etrafında ele alan bölümlere yer veriyor. Bununla birlikte çok yeni iki fenomeni konu alan iki ayrı filme dair analizler de içeriyor: Almanya’ya 2010’larda başlayan yüksek öğrenimli göçmenlerin yaşamları ve kentten kırsala göç ederek tarımla uğraşmayı hedefleyen beyaz yakalı hayali…