Zehra

Aldım Zehra`nın resmini odamda baş köşeye astım. Yemin ediyorum duvar o an gülmeye başladı. Geçtim karşısındaki koltuğa oturdum. Saatlerce seyrettim. Hareket etmeden baktım, baktım, baktım. Diğer yandan şiirler yazmaya devam ediyordum. Zehra`nın tablosunu ilk defa indirdim duvardan. Yüzüne bakacak yüzüm yoktu çünkü. Tablonun arkasını çevirdim. Öyle astım duvara, tablonun arkasında benim Zehra`ya yazmış olduğum şiir vardı;
Ve tanrı altı günde yarattı bütün kâinatı
Yedinci gününü sana ayırdı. Durdu…
Düşündü tanrı
Onca yeşilin bir anlamı olmalıydı
Ve tanrı gözlerini yarattı…