Yürürken

Dizeler,  “insan olma hallerini”, küçücük bir ada’nın aşkıyla evrensel aidiyetin buluştuğu sahici bir mekana dönüştürüyor şiiri. Şerife Güleş, iyiden yana inancın-direncin portresini çiziyor ve her satırda büyülü bir gerçeklikle yeniden hatırlatıyor. 
Kötülükle kuşatılmış dünyamızda şiirin nasıl “iyileştirdiği” yolculuğu başlıyor ilk sayfadan itibaren. Her adımda şiirin ve umudun eşlik ettiği bir yolculuk…
 Başaran DÜZGÜN