Tükendi
Gelince Haber VerLoras, okurunu bu kez köylülerin masalsı dünyasına götürüyor. Tabiat sizi büyülerken, küçük insanların büyük dramları bu büyüyü bozmaya yetiyor. Sigortacı Ziya’nın, kafadar muhtarların, deli Kasım’ın, babasının borçlarına bedel olarak köyün ağasına verilen küçük Ali’nin, töre kurbanı Züleyha’nın hikâyelerini okurken bazen gülecek, bazen duygulanacak, yeri geldi mi öfkeleneceksiniz. Zira hepsi de bugün aramızda yaşamaya devam ediyorlar, attığımız her adımda, her köşede karşımıza dikilerek bize gülümsüyor ve insanın yine insan karşısındaki çaresizliğini hatırlatıyorlar.
“Küçük bedenlerin büyük bedeller ödediği bir yerde kimse gerçek mutluluktan söz edemez, sadece mutluymuş gibi yapılır, insanlara sürdürdükleri yaşamın en iyisi olduğuna inandırılır; içilen sudan, yenilen kü?ü ekmekten daha fazla terin aktığı bu köyde de mutluluk sadece ninelerin anlattığı masallarda yaşardı.”
Böyle başlıyor küçük Ali’nin hikâyesi ve her satırda masal biraz daha bozuluyor, büyünün yerini gözyaşları alıyor. Küçük bir çocuk, cesaretiyle, merhametiyle, kanıyla canıyla, bize vicdanın, umudun ve onuruyla yaşamanın hüzünlü bir resmini çiziyor. Onun çizdiği resme iyi bakın ve orada kendinizi görmeye çalışın.
