🍂 Ardiye’de Unutulan İnsanlık – Bayram Ali Okumuş
Bazı kitaplar vardır; sadece okunmaz, içinden bir yerlerine dokunur.
Bu kitap da tam olarak öyle…
“Kestane ağacından bir sandalım olsa…” diye başlayan cümle, beni bir anda Karadeniz’in serin rüzgârına, eski İstanbul’un kokusuna ve çocukluğun o kırılgan ama saf hatıralarına götürdü.
Yazar; bir sandalı, bir küreği, bir rüzgârı anlatmıyor aslında.
Özlemi anlatıyor..
Kaybolan zamanı anlatıyor.
İnsanın kendine dönüş yolculuğunu anlatıyor.
Tahtaları kırık, motoru bozuk bir sandal bile insanı “kendine” ulaştırabiliyorsa; belki de asıl eksik olan araçlar değil, cesarettir…
Bu kitapta hüzün var ama karanlık değil.
Yorgunluk var ama umutsuzluk yok.
Geçmiş var ama geçmişe takılı kalmak yok.
Son sayfayı kapattığımda içimde şu his kaldı:
Bazen insanın tek ihtiyacı iki yıpranmış kürek ve biraz rüzgâr…
🍁 Deniz kokulu, özlem dolu, sakin ama derin bir kitap arıyorsanız listenize ekleyin derim.
