Oniks Fırtına’da her şey daha büyük, daha tehlikeli ve daha duygusal hissettirdi. Violet’ın cesareti ve kararlılığı beni yine çok etkiledi; düşse bile tekrar ayağa kalkması ilham vericiydi. Savaş sahneleri çok gerilimliydi ama karakterler arasındaki bağlar kitabı gerçekten özel kılıyor. Okurken hem kalbim hızlandı hem de bazı yerlerde çok duygulandım. Serinin bu noktasında her şeyin ne kadar karmaşık ve güçlü hale geldiğini görmek inanılmazdı — bitirdiğimde uzun süre aklımdan çıkmadı.
Demir Alev’de her şey daha yoğun ve daha duygusal hissettirdi. Violet’ın artık daha güçlü ama bir o kadar da kırılgan olması beni çok etkiledi. Xaden’le olan ilişkisi ve yaşadıkları kalbimi hızlandırdı. Sırlar yavaş yavaş ortaya çıkarken sürekli ‘şimdi ne olacak?’ diye merak ettim. Bazen çok gerildim ama yine de kitabı elimden bırakamadım. İlk kitaptan sonra beklentim yüksekti ve Demir Alev bunu kesinlikle karşıladı.
Dördüncü Kanat’ı okurken gerçekten kendimi hikâyenin içinde hissettim. Violet’ın yaşadıkları beni hem gerdi hem de duygulandırdı; bazen onunla birlikte korktum, bazen de gurur duydum. Ejderhalar ve savaş sahneleri çok heyecanlıydı ama kitabı asıl güzel yapan şey karakterlerin gerçek gibi hissettirmesiydi. Bitirdiğimde ‘keşke devamı olsa’ diye düşündüm. Fantastik sevenler için çok akıcı ve bağımlılık yapan bir kita
