“Sessiz Çağlıklar, susarak büyüyen yaraların ne kadar gürültülü olabileceğini anlatan çok sarsıcı bir kitap. Okurken sadece bir hikâyeye değil, insanın kendi içindeki çocuğa da dokunuyor. Bittiğinde insan kendine başka bir gözle bakıyor.”
Merve Özcan'ın zihninden okumaya, cümlelerine, kelimelerine bayılıyorum. Çocuk kitabı diyip geçmeyelim, gelecekteki çocuğum için alıyorum ama kendim de zevkle okuyorum.. En kısa zamanda yetişkin Nuriye Ecmel'i de okumak duasıyla
