2016 tarihli Orhan Pamuk eseri.
Şu klasik ‘onu sevenlerin sevmediği, onu ilk kez okuyanların sevdiği’ tanımını atlayalım bence. Zira bu her yazarda yaşanan bir durumdur. Tolstoy’a Diriliş ile Dostoyevski’ye Karamazov ile başlarsanız diğer eserlerini sevemeyecek olabilirsiniz.
Kırmızı Saçlı Kadın zor bir eser, diğer Orhan Pamuk ürünleri gibi. Çünkü zihninizi her an dinç tutmak zorundasınız onu okurken. Ayrıntıları paragraf içerisindeki birkaç cümlede sunabiliyor sizlere.
Konuya girmek istemiyorum; çünkü bu zaten nerdeyse tüm incelemelerde veya kitap künyesinde mevcut.
İçerisinde Batı’nın Sophokles’i, Doğu’nun ise Firdevsi’ni bulacaksınız.
Ama Orhan Pamuk’un eserini kurgulayışı açısından bir nokta mevcut. Siz tam son sayfalara geldim artık bitireyim dediğinizde farklı bir başlangıç yapıp sizden ilk sayfalardan daha da dinç kalmanızı istiyor. Buna da dikkat kesilmelisiniz.
Toparlarsak, okuyunuz efendim. Kesinlikle.
Maden emekçileri. İlk akla gelen Emile Zola ve Emile Zola değil mi..
Şimdi sıra Albert Camus ve üç arkadaşının kaleme aldığı “Asturya’da İsyanda”
Eser ilk basımını Fransızca olarak 1962 yılında yapıyor. 1934 yılında İspanya’da Asturya diye adlandırdıkları özerk bir bölgede çıkan ve binlerce maden işçisinin öldürülmesine sebebiyet veren isyana göndermedir.
Bir oturuşta okunabilecek; fakat üzerine uzun bir süre düşünülebilecek bir Tiyatro metni okuyacaksınız.
Buyurun.
Borges’i zaten biliyorsunuz. Manguel’i de kitap, kütüphane ve edebiyat üzerine kaleme almış olduğu yazılardan tanıyorsunuz.
30 yaşından 58 yaşına dek görme yetisini kademeli olarak kaybeden Borges’e, 1964-1968 arasında kitap okuma hizmetinde bulunduğu zamanlardaki anılarını kaleme almış.
Aslında bu eser Manguel‘in kendi tabiriyle:
“Ama bunlar birer anı değil, anının anısının anısı; onları ateşleyen olaylar çoktan yok olup gitti, geriye yalnızca birkaç imge, birkaç sözcük kaldı, ama bunları bile doğru anımsadığıma emin olamıyorum.“
Buyurun.
Edebiyatımızın en bilindik ve okunan eseridir desek diğerlerine haksızlık etmiş olmayız galiba.
Gencecik bir yaşta katledilen Sabahattin Ali’nin biz edebiyat ve kitapseverlere bıraktığı en büyük mirasıdır sanırım Kürk Mantolu Madonna.
Madde madde yazıp da şunları anlatıyor, bunları bulacaksınız demek pek de doğru değil. Zira kitapsever her insanın Kürk Mantolu Madonna ile bir şekilde yolunun kesiştiğini biliyoruz zaten.
Füsun Akatlı’nın giriş yazısı ve bu mükemmel kapak tasarımı ile daha da güzel oldu eserimiz.
Daha okumadınız mı yoksa?
