farkındalığın getirdiği acıyı tarif ediyor. yaşadıklarını anlıyorum anladığım için de dostoyesvkiden nefret ediyorum. ilk olmadığımı özel olmadığımı her sayfasında görüyorum. zeka sadece bir yanilsamadir. zihninin çürümüş kokusunu aldıktan sonra insan zekasını farkediyor ve o zaman çok geç oluyor. dostoyesvkinin obsesif rumininasyonlarin takip ettiği anksiyete krizinin eşiğinde dans ettiği birinci bölüm de okumaktan çok zevk aldım. ikinci bölüm ise birinci bölümü somutlastirma yolunda güzel bir örnek. tavsiye etmiyorum. okumasanizda olur. ama okursaniz
