Distopik kitaplar nedense beni çok etkiliyor. Gerçek dünyaya ütopik eserlerden çok daha yakınlar. Her ne kadar kitap her sayfasında ben distopyayım diye bağırsa da kimine göre kitap içindeki dünya ütopik sayılabileceğini düşünüyorum. Hiç sıkılmadan biraz daha hadi bir bölüm daha diye peşi sıra sayfaları çevirip kafamı kaldıramadığım muhteşem bir romandı. (distopyanın babası gibi yorumlar biliyorum bu kitapla alakalı olarak bence o kadar değil)
bir ölüm bir insanı ne kadar çok şey öğretebilir sorusunun cevabı olarak görülebilir bu kitap bence. sayfa sayısından korkmadan bir çırpıda bitirdiğim bir romandı. sevginin zihnimde çok farklı tanımlar bulduğu muazzam bir kitaptı.
kitabın anlatımı güzel bir insanın yüz hatlarının kişiliği nasıl yansıttığı anlatıyor. okurken yazılanları çevremdeki insanların yüz hatlarıyla kıyaslama yapıyorum ama pek pekişmiyor. ilmi simayı bir kitapla çözebilmek mümkün olamazdı zaten. 6 liraya fiyatıda çok uygun.
