“Benden Geriye Kalanlar, geçmişin suskunlukla örtülmüş anılarının, insanın içinden çıkamadığı pişmanlıklarla nasıl ağırlaştığını ve zaman geçse bile bazı yaraların iyileşmek yerine derinleştiğini anlatırken, geriye kalanların aslında kaybettiklerimiz değil, onlarla yaşamayı öğrenmek zorunda kaldığımız duygular olduğunu hatırlatıyor.”
Gülcan Kurtul bu kitabında, babaya yazılan bir mektup üzerinden sadece bireysel bir hikâye anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda sevgisizliğin, mesafenin, eksik kalan cümlelerin ve çocuklukta açılan yaraların yetişkinlikte nasıl taşındığını derin bir iç hesaplaşmayla okuyucuya aktarıyor.
