Suskun Sustalı

cebinde suskun bir sustalı kendi sustalısı
bir ayna bir mendil bir mektup başkasına
ölümle dans etmeye eğilimli akşam olsun da
bakalım nereye gider bu rotasız tren
nereye gider gecenin karanlığında
gövdesiz bir rüyadır ışıklara bakıyor
parlasın diye ansızın avucunun içinde
çekecek sustalıyı şak diye beklerken
bir ağaçtan dal yontacak mektup kimden kime.