Selvi Boylum Al Yazmalım

Kırgız halkının toplumsal ve siyasal geçiş su¨reçlerinde, kriz anlarında yaşadığı bu¨yu¨k acıları eserlerinde çoktan klasikleşmiş hikâyelerle anlatan Cengiz Aytmatov, Selvi Boylum Al Yazmalım’da da aynı yolu izliyor. Bir yandan birbirini seven ve talihsiz bir olay sonucu yolları ayrılan ve nihayetinde garip bir tesadu¨fle tekrar karşılaşan iki insanın parçalanmış hayatlarını, aşklarını resmediyor; bir yandan da hızla gelişen teknolojinin ve sanayileşmenin Kırgız toplumu u¨zerinde yarattığı olumsuz etkiyi ustalıkla gözler önu¨ne seriyor.

“O gu¨n, ayrılış gu¨nu¨mde, göl kıyısına gittim, o sarp yamaçlara çıktım. Veda ettim Tanrı Dağları’na, Isık Göl’e. Elveda Isık Göl, bitmemiş şarkım! Seni yanımda götu¨rebilseydim keşke, dalgalarını, kıyıdaki kumlarını... Ama gu¨cu¨m yetmedi buna. Sevdiğim kadını götu¨rmeye gu¨cu¨m yetmediği gibi. Elveda, Asel, elveda, selvi boylum, al yazmalım, elveda sevgilim. Mutlu ol.”