Renklerin Devranı 2

“İnsani olan nerede gerçekten büyük bir hâle gelirse”,diyor Rilke,“orada yüzünügizlemekister — genel, isimsiz bir yüceliğin koynunda. ” Ressam, renklerin mükemmel harmonisineulaştığında, fikir şeaflaşır ve mistik bir ufka açılır.Tülay Gürses’in resimlerindebudurumaşahit oluyoruz. Kalbin iç mekânlarından bir kıvılcım gibi fırlayan fikir,renklerindünyasındavücut buluyor.Ancak ressamın işi bununla sınırlı değildir; aksine bitmez tükenmezbirgayretve sezişle renklere kıvam ve istikamet verir, adeta renkleri kalbin ve duygununsıcaklığındaeritir,değiştirir ve onlara yeni bir tabiat kazandırır.Renkler girdapvâri bir seyyâliyet kazanır;insanı sarar,kavrar ve üç boyutlu varlık alanından alarak kendi içinin derinliklerineçeker.Sema ayinlerindeki gibi bir derinliklerine çeker. Sema ayinlerindeki gibi bir devr-i kebirbaşlarve seyredenle seyredilen cezbe halinde ruhun iç derinliklerinde kaybolur; hayır, kaybolmaz;bilakis mânâ âlemine yükselirler. Senail Özkan