Renklerin Devranı 1

“İnsani olan nerede gerçekten büyük bir hâle gelirse”,diyor Rilke,“orada yüzünü gizlemekister—genel, isimsiz bir yüceliğin koynunda. ” Ressam, renklerin mükemmel harmonisine ulaştığında, fikirşeaflaşır ve mistik bir ufka açılır.Tülay Gürses’in resimlerinde bu duruma şahit oluyoruz. Kalbiniçmekânlarından bir kıvılcım gibi fırlayan fikir,renklerin dünyasında vücut buluyor.Ancak ressamınişibununla sınırlı değildir; aksine bitmez tükenmez bir gayret ve sezişle renklere kıvamveistikametverir, adeta renkleri kalbin ve duygunun sıcaklığında eritir,++değiştirir ve onlara yeni bir tabiatkazandırır.Renkler girdapvâri bir seyyâliyet kazanır; insanı sarar,kavrar ve üç boyutlu varlıkalanındanalarak kendi içinin derinliklerine çeker. Sema ayinlerindeki gibi bir derinliklerine çeker. Semaayinlerindeki gibi bir devr-i kebir başlar ve seyredenle seyredilen cezbe halinderuhuniçderinliklerinde kaybolur; hayır, kaybolmaz; bilakis mânâ âlemine yükselirler. Senail Özkan