Parçalanamayan Parçayım

Yiten bir şarkının ezgisi vardı akşamlarda- eskiyen yüzlerde
Hüzünlü bir cadde olmuştu adam- sadece gülümsüyordu
Bu arada yüzü yoktu evlerin, çocukların yüzlerine bakacak
Bu hayat elbet akacaktı, kâinatın iyimser kalbinde atacaktı
Ve hayatın tadı olacaktı çocukluğumuza akan ırmaklarda"