Neye Tutunacağız? Evrensel Denemeler

Bazı so­ru­lar vardır insan on­la­rı ce­vap­la­mak için sor­maz; ha­yat­ta kal­mak için sorar. “ Neye tu­tu­na­ca­ğız? “ böyle bir so­ru­dur. Bir merak değil, bir ih­ti­yaç­tır. Bir en­te­lek­tü­el ara­yış­tan çok, va­ro­luş­sal bir ref­leks… Çünkü insan, tu­tu­na­cak bir şey bu­la­ma­dı­ğın­da düş­mez sa­de­ce da­ğı­lır.

Bu kitap kesin ce­vap­lar ver­mek için ya­zıl­ma­dı ak­si­ne oku­run kendi ce­vap­la­rı­nı bu­la­bil­me­si için, alan açmak için ya­zıl­dı. Bu­ra­da­ki de­ne­me­ler birer öğüt değil; birer eş­lik­tir. “ Doğru budur “ de­mi­yor. “ Ben bu­ra­da­yım “ diyor. Çünkü bazen in­sa­nın ih­ti­ya­cı olan şey bilgi değil, ta­nın­mak­tır. An­la­şıl­mak­tan öte yal­nız ol­ma­dı­ğı­nı his­set­mek­tir.

Bu de­ne­me­ler­de umut var ama pembe değil, ger­çek var ama sert değil. Çünkü hayat tam ola­rak böy­le­dir: çe­liş­ki­li, kı­rıl­gan, eksik, ve yine de de­ğer­li. Tu­tun­mak bazen güçlü olmak de­ğil­dir; bazen dü­şer­ken elini uzat­mak­tır. Bazen bir in­sa­na, bazen bir cüm­le­ye, bazen bir ha­tı­ra­ya, hayale, bazen sa­de­ce ne­fe­si­ne…