Misafir

Bu¨yu¨k bir evde tek başına yaşamak, zamanla evin içinize yerleşmesi gibidir. Odalar genişler, sessizlik kalınlaşır; u¨çgen dağ, pencereden her gu¨n aynı şekilde bakar.
Sonra biri gelir.
Davet edilmemiş ama içeri alınmış. Yabancı mı, misafir mi? Belki de ikisi. Kadın onu izler, du¨şu¨nu¨r, ölçer. Giderek daha yakından.
Giderek daha tehlikeli bir dikkatle. Bu ilgi nerede biter, saplantı nerede başlar?
Sonra roller değişir. Bu sefer kadın yolculuğa çıkar. Artık o, kapıda bekleyen kişidir. Yani bir misafirdir. İşte bu tersine dönu¨ş, romanın özu¨nu¨ oluşturur. Ariane Koch bu dönu¨şu¨mu¨, aidiyet ve yabancılık, ev sahibi ile misafir ilişkisinde kimin gu¨cu¨ elinde tuttuğu, kimlik ve asimilasyon ve bir mekânın insana dayatması –ya da insanın bir mekâna dayatması– u¨zerine derin sorular sormak için kullanır.

Eleştirmenler tarafından Kafka’yı çağrıştıran gerçeku¨stu¨ ve felsefi atmosferiyle övgu¨yle karşılanan roman, konukseverliğin iktidarla, yabancılığın kimlikle ve evin hapishaneyle ne zaman iç içe geçtiğini soruyor.

Özgu¨n mizahı ve olağanu¨stu¨ cu¨mle du¨zeyindeki yazarlığıyla dikkat çeken ve kıymetli çevirmen Regaip Minareci’nin Tu¨rkçesiyle dilimize kazandırılan roman, 2021’de aspekte Edebiyat Ödu¨lu¨’nu¨ kazanmış, 2022’de ise Rauriser Literaturpreis’ta kısa listeye girmiştir.