Karanlığın Ay Yüzü

Örtüsünü kaldır kuşkunun
dokunsun parmakların ötekinin tuşuna
Acıyan bakışlarla eksiltme yüreğini
Belki hâlâ susmamıştır ay yüzü

Sedef kakmalı olmasın varsın kılıfın
Döndüğünce döndür dilini
çorbada tuzun olsun

Her taşın altından çıkan o yılan
tırsar soğan sarımsaktan
Karanlığın ay yüzü gülümser sana