Gönül Limanı

Ne sensiz dökülür hüznümdeki yapraklar Nede sensiz yeşerir gönlümde filizlenmiş aşklar Nede sensiz olur üzerime letıbus gibi çökmüş geceler Anlayacağın her kellmem de sen...
Şafakla uyanır aşka susamış gözlerim Üzerine kıragı gibi düşer sensizlik Damla damla akar yerlere hayallerim Demem o ki sevincim bile sen...
Yamandır bu genülde aşk Buğram, buğram çekebilmek tır seni bu gonülde aşk Neylersin sensiz sevdiceğim dünya olsa köşk Ne söyleyeyim hayalimde bile sen...
Umut olup yeşerdi Kimde Sevdan Nedir ki Şerif bu hayatta davan Ayrılık mı bu kadar aklın yoran Derdim de bile güzel sen...