Gönül Eli

Aslında, her şey bir bilmiyorumla başladı

Ucu görünmeyen yol gibi

Belki, bu bir kahve kokusu belki de, bahçede bir gül kokusu, bilmiyorum, bir bilinmezlik diyarından gelip

Oturdun yurduma şimdi.

Her şey sen kokuyor ey bilinmeyen

Taney i bade.

Meyl etmez ise

Fani adaba

Çurmu eylemez

Şimdi elindeki şaraba

İster kral, olsun ister maraba

Gel sen de otur bu divana.

Ne saltanatlar, sürüldü şu cihanda, kimi taht için kimi baht

Kimi berbat oldu

Kimi abat.