Gelenekselci Ekol ve Tasavvuf

Gelenekselciliğin temel iddialarını klasik tasavvufla kesişen ve ayrışan bazı yönleri itibarıyla irdeleyen bu çalışma, Seyyid Hüseyin Nasr’ın bu düşünce mirasını kendi kültürel ve akademik kimliğiyle nasıl yeniden yorumladığını tartışmaktadır. Bu bağlamda öncelikle “gelenek” kavramının, esas olarak tasavvuf geleneğine işaret ettiği vurgulanmakta ve Nasr’ın düşüncesinin arka planını oluşturan temel Gelenekselci kavramlar incelenmektedir. Ardından Gelenekselci metafiziğin ana konuları üzerinde durularak Nasr’ın, bu görüşleri bilgi, insan, doğa ve kozmoloji alanlarına nasıl uyguladığı gösterilmektedir.
Dinler ve farklı düşünce ekolleri arasında köprü kuran birlik anlayışının, en açık ifadesini tasavvufta bulduğunu düşünen Nasr, tasavvufu tüm inananlar için kuşatıcı bir metafizik zemin olarak görür. Bu yaklaşım Nasr’ın modern öncesi tasavvufa nispetle konumunu ve Gelenekselci düşünce içerisindeki yerini açığa çıkarır. Bu çerçevede elinizdeki kitap, modern düşünceyi metafizik anlayışın iptaliyle ilişkilendiren ve buna bağlı olarak modernliğin yol açtığı düşünsel ve pratik sorunlara karşı tasavvufu bir cevap olarak gören Gelenekselciliğin, çağdaş tasavvuf düşüncesi içerisindeki eleştirel imkânlarına dikkat çekmektedir.