Füsunkar

Bazı hika^yelerde gerc¸ek, go¨ru¨ldu¨gˆu¨ gibi degˆildir. C¸u¨nku¨ insan, du¨nyayı oldugˆu gibi degˆil, durdugˆu yerden go¨ru¨r. 
Fu¨sunkâr... 
Adını, bir hayattan geriye kalan izlerden alan bir kız. Ve o izlerin ic¸inde annesinin saklı karanlık hika^yesi... 
Bir yanda, kendi annesinin yoklugˆuyla yu¨zles¸ememis¸, ic¸indeki bos¸lugˆu kıskanc¸lıkla doldurmus¸ ve o karanlıkta kaybolmus¸ bir kadın... Digˆer yanda, o kadının kızı olarak bu¨yu¨yen, gerc¸egˆin en agˆır ha^liyle kars¸ılas¸masına ragˆmen kac¸mayı degˆil, yu¨zles¸meyi sec¸en Fu¨sunkâr. 
Ve bu hika^yenin kalbinde bir baba: Umut. 
Kendi acılarıyla, kayıplarıyla ve kırılmalarıyla ayakta kalmaya c¸alıs¸an ama en c¸ok da kızının kaderini degˆis¸tirmek ic¸in direnen bir adam.