Düşüyorum, Öyleyse Yokum!

Varoluş baş döndürücü bir düşüş deneyimidir; şeylerin arasından, onlara dolanarak, ya da onları aşarak -şeylerden şeylere- yönelimde olma; bir devinim, bir hâl, süregiden bir varoluş tarzıdır... Yönelimselliğin rotası şeylerin yörüngesinden tümellere ya da hiçliğe olsa bile şeylerin bir kalkış ve varış noktaları yoktur. Düşüş sadece şeyler arasındadır. O halde düşüşün ontolojisi sadece hiçliğin değil, ancak varolanların varlığının, yani düşen şeylerin yönelimlerinin görüngübilimi ile mümkündür.

Görüngü, kendi zorunlu hareketinden bağımsız düşünülemez. Bu çalışmada düşenin geçici varoluşu, onun namevcut imkânı, arzu nesnesi ve yönelimsellik gibi kavramlar ön plana çıkar. Kısacası bu metin yönelimsellik üzerine bir ontoloji denemesidir. Bize ne arzu nesnesine düşmekten kaçabileceğimizi ne de onu tamamen elde edebileceğimizi göstermeyi amaçlar. Bunu yaparken de mitolojik hikâyeler ve felsefi argümanlarla haşır neşir olmayı ihmal etmez. Düşüşü, düşenin gözünden anlatmaya çalışır. Düşüyorum der; düşüyorum, öyleyse yokum!