Durak Koşusu

“Ruh tu¨m gu¨zelliklerinden soyundu. Harflerin direkleri soyuldu. Örgu¨su¨ çözu¨len hafızası sicimlere dolandı...”

Nevra Gözde’nin sesi, ilk adımlarının ahengi çok tanıdık değil mi? Onlarsız bir Tu¨rk öyku¨su¨nden bahsedemeyeceğimiz öyku¨nu¨n pek çok eski ustasının ilk adımları gibi; gu¨çlu¨, çığırtkanlıktan uzak ve kendine has.

Durak Koşusu’nda Anadolu mitlerinin nefesini, geleneğin telaşsız yavaşlığını da modern kentin o yapış yapış absu¨rtlu¨ğu¨nu¨, fast-food du¨kkanlarının, plazaların boğucu gu¨ru¨ltu¨su¨nu¨ de duyuyoruz. Yazar, ayrı uçları şaşırtıcı bir hu¨nerle birbirine dikiyor. Ortaya çıkan manzarada ise biz okurları, hem kendimizi hem de kaybettiğimiz o “şeyi” buluyoruz.

“Hikâye nerede?” diye soruyor Nevra Gözde bir yerde. Cevap veriyorum: Hikâye, işte burada! Durak Koşusu’nun tam kalbinde.
Aykut Ertuğrul